Rüzgârı dinlemeyi, beklemeyi ve paylaşmayı bilirdi.
1944 — 2022
“Deniz acele edeni sevmez.”
Torunu Ege’nin anlatımıyla
Mehmet’in çocukluğu Ayvalık’ta tekne sesleri ve sabahın ilk ışıkları arasında geçti. Babasının yanında denize çıkmaya başladığında en çok ağ düğümlerini öğrenmekte zorlanmış; yıllar sonra bu hikâyeyi her yeni çırağına anlatmıştı.
Uzun yıllar küçük teknesi Mavi ile kıyı balıkçılığı yaptı. Avın az olduğu günlerde bile komşusunun payını ayırırdı. Limana döndüğünde önce teknesini temizler, sonra kahvedeki aynı sandalyeye oturup günün rüzgârını konuşurdu.
Eşi Gülseren’in hazırladığı zeytinli ekmeği denize çıkarken yanına alırdı. Torunu Ege’yi balığa götürdüğü günler öğle dönüşünü uzatır, kıyıdaki kuşları birlikte sayarlardı. Evde tamir edilecek bir şey bulundu mu alet çantasını sessizce getirirdi.
Son yıllarında teknesini genç bir balıkçıya devretti; sabah yürüyüşlerini limandan eksik etmedi. Ailesi onun eski pusulasını ve el yazısıyla tuttuğu hava defterlerini saklıyor. Her eylül kıyıda bir araya gelip en sevdiği sofrayı kuruyorlar.
İlk tuttuğum balığı denize geri bırakmak istediğimde dedem hiç şaşırmadı. “Bugünkü hikâyemiz bu olsun” dedi. O günü balıktan çok bu cümleyle hatırlıyorum.
Babasının yanında düzenli balıkçılığa başladı.
Gülseren’le evlendi.
Mavi’yi genç bir balıkçıya devretti.
“Deniz acele edeni sevmez.”
Tekneyi boyarken mırıldanırdı.
Akşam limana yürürken dinlerdi.
Aile sofralarının değişmeyen isteğiydi.
“Bana olta tutmaktan önce beklemeyi öğretti.”
“Kapıdan girdiğinde denizin kokusu da eve gelirdi.”
“Zor havada kimseyi yalnız bırakmazdı.”
Ayvalık · Zeytinlik Anı Bahçesi
Bu tanıtımda mezarlık adı ve konum bilgisi kurgusaldır. Gerçek anı sayfanızda ailenizin paylaşmayı seçtiği mezarlık adı, ada/parsel, konum ve ziyaret notları burada yer alabilir.
Bu kişi, portre, yaşam tarihleri, aile anıları ve mezar bilgileri anı sayfasının olanaklarını göstermek için oluşturulmuştur. Gerçek bir kişiye veya aile başvurusuna ait değildir. Portre yapay zekâyla üretilmiştir.