Abdülhakim Arvasi

Abdülhakim Arvasi, eğitimciliği, tasavvuf alanındaki çalışmaları ve yazdığı eserlerle tanındı. 1865'te Van'ın Başkale kazasında doğdu. İbtidai ve rüşdiye öğrenimini Başkale'de tamamladı. Irak'ın çeşitli bölgelerinde tanınmış âlimlerden ders alıp icazet aldıktan sonra 1882'de Başkale'ye döndü.

Kendisine miras kalan servetle bir medrese yaptırdı ve burada kullanmak üzere zengin bir kütüphane kurdu. Yaptırdığı medresede yirmi yıla yakın süre ders verdi. Seyyid Fehim'den Nakşibendiyye, Kübreviyye, Sühreverdiyye, Kadiriyye ve Çiştiyye geleneklerinde hilafet aldı. Birinci Dünya Savaşı sırasında Başkale'den ayrılarak Musul'a gitti ve yaklaşık iki yıl burada kaldı. Musul'dan Adana'ya, ardından Eskişehir'e geçti ve Nisan 1919'da İstanbul'a geldi.

Ekim 1919'da Eyüp'teki Kâşgarî Dergâhı şeyhliğine tayin edildi. Medresetü'l-mütehassısîn'de tasavvuf tarihi dersi okuttu. Dergâh görevlerinin yanında Kâşgarî Camii'nde imamlık ve vaizlik yaptı; tekkeler kapatıldıktan sonra Ağa ve Beyazıt camilerinde ders verdi. Râbıta-i Şerîfe ve er-Riyâzü't-tasavvufiyye adlı eserleri yazdı; 27 Kasım 1943'te Ankara'da yaşamını yitirdi.