Âşık Veysel

Âşık Veysel, 20. yüzyıl Türk âşık şiirinin önemli temsilcilerinden biriydi. 1894'te Sivas'ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde doğdu. On yaşında saz çalmaya başladı. İlk dönemlerinde âşık geleneğinde dolaşan deyişleri saz eşliğinde seslendirdi.

Şair ve folklor araştırmacısı Ahmet Kutsi Tecer, onu edebiyat çevrelerine tanıttı. 5 Ocak 1931'de düzenlenen Sivas Âşıklar Bayramı'na katılan on beş âşıktan biriydi. 1933'ten sonra sazıyla Türkiye'nin farklı bölgelerini dolaşarak dinleyicilerle buluştu. Bir dönem köy enstitülerinde saz öğretmenliği yaptı. İlk şiiri, Cumhuriyet'in onuncu yıl dönümünde Atatürk için söylediği destandı.

Deyişler adlı ilk şiir kitabı 1944'te Ankara'da yayımlandı. Sazımdan Sesler 1949'da, şiirlerini bir araya getiren Dostlar Beni Hatırlasın ise 1970'te çıktı. Şiirlerinde halk kültüründen gelen anlatımları çağının radyo, fabrika, tren ve füze gibi yenilikleriyle bir arada işledi. 21 Mart 1973'te Sivrialan'da yaşamını yitirdi; evi daha sonra müzeye dönüştürüldü.