Rahmi Bey

Rahmi Bey, (asıl adı: Mehmet Rahmi Bey'dir) (d.1864 - Beyazıt, ö. Amatör bir bestekâr olduğu halde, Hacı Arif Bey ve Şevki Bey gibi dâhilerle rahatlıkla karşılaştırılabicek eserler üreten Rahmi Bey'in 1924 yılındaki ölümünü musikimizde bir devrin sonu saymak gerekir. Edebiyatla da yakından ilgilenen ve edebî çevrelerden pek çok dostu olan Rahmi Bey, şarkılarının çoğunun güftelerini kendi yazmıştır. 1864 senesinde, vilayetlerde muhasebecilik görevi yapan Trabzonlu Hilmi Bey'in oğlu olarak Beyazıt'ta doğan Rahmi Bey Mülkiye-i Şahane'den (Siyasal Bilgiler Fakültesi) mezun olduktan sonra uzun bir memuriyet hayatı geçirmiş ve düzenli bir şekilde terfi ederek 1906 yılında Şura-i Devlet (Danıştay) üyesi ve buna bağlı olarak Bidayet Mahkemesi Hakimi olmuştur. Fakat çalıştığı dairenin 1913 yılında kapatılması ile üçüncü dereceden Ali-i Osman nişanı sahibi Rahmi Bey açıkta kalmış ve maddi sıkıntı çekmeye başlamıştır. Bundan sonra çeşitli okullarda öğretmenlik yaparak geçimini sağlamaya çalışmıştır. Refik Fersan'ın hatıratından anlaşıldığı kadarıyla son olarak Kadıköy Rum Mektebi'nde Türkçe öğretmenliği yapmakta imiş. Bir ara Dar-ül Elhan (İstanbul Konservatuvarı) müdürlüğüne de getirilen Rahmi Bey, Dünya Savaşı sebebiyle bu okul kapatılınca yine açıkta kalmıştır.