Onun sofrasında herkesin yeri vardı.
1953 — 2022
“Bir tabak fazla koy, kimin geleceği belli olmaz.”
Yeğeni Ece’nin anlatımıyla
Nermin, Antakya’da avlusu akşamları serinleyen bir evde büyüdü. Annesinin tariflerini ezberlemek yerine küçük bir deftere ölçüleriyle yazardı. Sonra her tarifin yanına kimin sevdiğini de ekledi.
Gençliğinde ailesi için hazırladığı yemekler zamanla komşuların özel günlerine de yetişti. Bir tepsinin tam zamanında fırından çıkması kadar, onu paylaşacak insanların bir araya gelmesini önemserdi. Yanına gelen gençlere tarif vermekten kaçınmazdı.
Yeğeni Ece okuldan döndüğünde mutfağın bir köşesi ödev masasına dönüşürdü. Nermin çalışırken onu dinler, arada meyve tabağı uzatırdı. Sevdiği insanların doğum günlerini takvimine önceden işaretler, sabah erkenden arardı.
2022’nin son kışında aramızdan ayrıldı. Defterindeki tarifler ailesinin farklı evlerinde yapılmaya devam ediyor; ölçülerin arasına yazılmış küçük notlar da her seferinde okunuyor. Onu hatırlatan yalnızca bir tat değil, bir sofrada bekleniyor olma duygusu.
Bir yemeği ilk kez tek başıma yaptığımda tuzu çok kaçmıştı. Teyzem mutfağa geldi, birlikte düzelttik. O gün bana yemek kadar telaşla baş etmeyi de öğretti.
İlk tarif defterini tutmaya başladı.
Komşularıyla imece sofraları hazırladı.
Tariflerini yeğeniyle birlikte yeniden yazdı.
“Bir tabak fazla koy, kimin geleceği belli olmaz.”
Hamur açarken eşlik ederdi.
Ailece dinlenen kasetlerden biriydi.
Akşam hazırlıklarına eşlik ederdi.
“Bir yere ait hissetmek, onun mutfağında oturmak gibiydi.”
“Herkesin sevdiği yemeği aklında tutardı.”
“Kapı çalınca önce çaydanlığa bakardı.”
Antakya · Defneli Anı Bahçesi
Bu tanıtımda mezarlık adı ve konum bilgisi kurgusaldır. Gerçek anı sayfanızda ailenizin paylaşmayı seçtiği mezarlık adı, ada/parsel, konum ve ziyaret notları burada yer alabilir.
Bu kişi, portre, yaşam tarihleri, aile anıları ve mezar bilgileri anı sayfasının olanaklarını göstermek için oluşturulmuştur. Gerçek bir kişiye veya aile başvurusuna ait değildir. Portre yapay zekâyla üretilmiştir.